Monkey Style : Stupid story

ช่วงนี้เริ่ม อากาศ ง่าว ๆ แระ

เพื่อนมันทักมา

เพื่อน : อากาศอย่างหนาวเลยอะ

ลิง : หรอ

เพื่อน : เออดิ หนาวจะตาย เนี่ย ฝนก็ตก อากาศก็เย็น

ลิง : จริงดิ ทำไมกูไม่รู้สึกถึง ความหนาวเลยวะ

เพื่อน : เฮ้ย ไม่ไหวอะ ช่วงนี้มันเริ่มหนาวแล้วนะโว้ย

ลิง : (มองไปนอกหน้าต่าง ฝนตกอยู่ มองในห้องตัวเอง เปิดแอร์อยู่)

เพื่อน : เมิงไม่หนาวเลยไง ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแล้วนะ

ลิง : หรอ ..................... (มองที่ตัวเอง ใส่ boxer อยู่ สุทธิ 1 ตัวถ้วน)

ลิง : เออ ... สงสัยกูจะไม่หนาวจริง ๆ นั่นแหละ

อากาศที่ผมคิดว่ามันหนาวจริง ๆ มันต้องแบบ หายใจเป็นไอ

อ่าส์  .................

ไม่ต้องปวดขี้ ก็ขนลุกได้

อ่าส์ .................

เกาหลี โครต ๆ ..... 

พอมองออกไปนอกหน้าต่าง ฝนตก พรำ ๆ แล้ว มันทำให้คิดถึงเหตุการณ์นึง

ก็ช่วงหน้าฝนนี่แหละ ไปแรด มาที่ฟิวเจอร์ พร้อมกับ ขนหนังสือ การ์ตูน มายังกับ ไปปล้นร้านเขามา

หมดตัว ... หมดตัวแล้วครั้งนั้น  สิ้นหวังกับ หนังสือการ์ตูนแล้ว

ออกห่าไร พร้อม ๆ กัน เป็นเข่ง ๆ แถมแมร่งออกเฉพาะเรื่องที่ อ่านด้วยนะ .... แมร่งงง มีแสนหมดแสน ขายบ้านซื้อกันทีเดียว 

ระหว่างนั่งรถเมล์กลับบ้าน มองไปด้านหน้า เอาละมึง ... จากก่อนออกจากบ้าน เห็นท้องฟ้าสีคราม แต่ตอนนี้กลับเห็น ท้องฟ้าสีกาละแม ดำมากกกกก มืด ได้ีอีก 

เอาละกู แมร่งมีเปียก หนังสือการ์ตูน .... น้ำตาจะไหล เปียกแน่ ๆ ด้วยความฉลาด  ทำไมไม่มัดถุงแน่น ๆ แล้วยัดใส่กระเป๋า ที่หิ้วมาด้วยวะ .... 

เกือบแระ เกือบโง่ แล้ว พอนั่งรถเมล์จน ถึง ปากทางถนนเข้าบ้านตัวเอง

มีทางเลือก 2 ทางกับการ นั่งรถกลับบ้านคือ 

1 มอเตอร์ไซต์รับจ้าง

2 รถ 2 แถว

ส่วนมากผมจะนั่ง มอไซต์ นะ เพราะมันเร็ว รถสองแถว แถวบ้านมันไม่รู้เป็นไร จอดอยู่นั่นอะ จอดยันน้ำมันแห้ง ไม่รู้จะรอพระแสงอะไรของมัน ช้าได้อีก ถ้ามีคนกำลังเรียนอยู่ เรียนจบ .. อิรถสองแถวเปรต นี่ ยังไม่ขยับเลยมั้ง

แม่งงง ...

แต่ฝนตก มีหนังสือการ์ตูน ยัดใส่กระเป๋า ก็ใช่ว่าจะไม่เปียก กูหมดตูดกับการ์ตูนไปแล้วต้องขึ้นรถ 2 แถวแน่นอน

ซึ่งอีกเหตุการณ์ นึง ที่คนบอกว่า ฝนตกรถติด คนจะขึ้นรถประเภท รถประจำทางเยอะเป็นพิเศษ ผมก็เออจริงแฮะ

ปกติเวลาขึ้นรถสองแถว ชายฉะกันนนนน อย่างพวกเรา ๆ เนี่ย มักยืนห้อยโหนเป็นลิงเป็นค่างอยู่ข้างนอกกัน ส่วนมากผมก็มักทำอย่างนั้น แต่ถ้าด้านในว่างก็ไปยืนด้านในนะ ไม่รู้จะโหนทำไม จะโหน ไปห้อยตามต้นไม้ ตามขื่อ ยังสนุกกว่าอีก

เคยยืนอยู่ในสุดแล้วมองออกไปเห็นมันยืนเกาะเสารถสองแถวกัน เกือบ 10  คนแน่ะ หรือ 10 กว่าก็ไม่รู้ดิ

เออเว้ย ... แม่งทำได้ไงวะ ว่าพวกแม่งต้องเป็นนักกายกรรมมาก่อนแน่ ๆ เลย คนเป็นสิบ มีเสา 2 เสา จะเก่งไปไหน ๆ

แล้วเคยลองคิดเล่น ๆ นะว่า เกิดขับ ๆ อยู่ ถ้าไอ้ที่มันยืน ๆ ห้อยโหนกันเนี่ย เกิดที่ยืนมันหัก เปรี๊ยยยยะ ลงไปเนี่ยจะได้เห็นนักกายกรรมพวกนี้ มัน ตีัลังกา ลงพื้น ม้วนหน้า ม้วนหลังกันไหมว้า ฮ่าๆๆ ..

กลัวจะร่วงไปทับกัน แล้วสิบล้อข้างหลัง มาบด เละเทะ มากกว่า

วันนี้ขึ้นสองแถวปุ้บ เบียด พวกชิมแพนซี ที่ห้อย ๆ เกาััะ ๆ อยู่ท้ายรถเข้าไปข้างในไปยืนด้านในสุด

โง่ยืนไมข้างนอก ฝนตก ๆ จะทำเท่กันรึไง  ยืนข้างในสบายใจ ก็เข้าไปยืน ตอนนั้นก็เปียกพอสมควร แถมรถสองแถวคันที่ขึ้นก็ได้รับความนิยมจากประชาชนอย่างสูง หนาแน่นมากกกก

แถมวันนี้ออกเี็ร็ววุ้ย สงสัย คนเต็มไว ออกไปได้ กลางทาง รถติด 

ติดมากกกกกก

ค้างอยู่ตรงนั้นเืกือบ ๆ ชม. ยืนจนแห้งอะตัว 

เกิดห่าไรขึ้นวะ ตอนนั้นก็มืด ๆ แล้วด้วย แถมมืดตลอดทาง ...

ไอ้หอกกก ไฟดับ .... ห่านเอ้ยยย ไฟดับ แล้วมืด ๆ

กูจะอ่านการ์ตูนยังไง ... (ไม่ได้ห่วงเรื่องอื่นหรอก)

นานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก กว่าจะถึง มดขาขาดยังเดินเร็วกว่า

พอไปได้อีกสักพัก ... อ้อ ต้นไม้โค่น แถม เสาไฟฟ้า โค่นอีก ไฟดับ ทั้งถนน

อนาุถ มาก สภาพ ... ตอนนั้นรถเมล์ มามันก็ตกหนักนะ แต่ว่าไม่น่าหนักขนาดนนี้นี่หว่า .... หรือว่าเพราะอยู่ในรถ ... อีกอย่างนั่งหลับมาด้วย

แล้วในที่สุดก็กลับถึงบ้านมาด้วยความเซงจิต เป็นเวลากว่า 1 ชม. ในซอยถนนบ้านตัวเอง ....

กลับมาถึงบ้าน

การ์ตูนทุกเล่มปลอดภัย

แต่ที่ เซงที่สุดคือ อ่านไม่ได้ว้อยยยยยยยยยยยย ไฟฉาย เก็บไว้ในห้องแม่

แล้วห้องแม่ .............................. ล็อค

อ่านก็อ่านไม่ได้ ร้อนก็ร้อน เข้าห้องตัวเองปุ้บ กระโดดหมุนตัว เสื้อผ้ากระจายไปคนละทาง 

อ่าส์ .... ทีนี้ก็ไม่ร้อนละ วะฮะฮ่าๆๆๆ

เสาไฟฟ้าไม่มีรากแก้วรึไงวะ ... โค่นง่ายจริง

ทำไมไม่เป็นแบบนี้บ้าง พันกันแน่น รากฐานมั่นคง

เอ่อ.......................................

ช่างมันเถอะ แบบนั้นก็ไม่ไหวแฮะ ....